Σκέψεις πάνω στο βιβλίο "Ο γύρος του θανάτου" του Θωμά Κοροβίνη

Κυριακή 16 Ιανουαρίου 2022

 

Άργησα, θεωρώ, ν' ανταμωθώ με τη γραφή του Θωμά Κοροβίνη. Μαζί με δύο-τρεις άλλους συγγραφείς όμως έχει κερδίσει την καρδιά μου. Τα βιβλία του έχουν αυτό που ψάχνω, έχουν Ψυχή. Η γραφή του καταφέρνει ν' αγγίξει το μέσα μου, να το πλάσει, να το μεταμορφώσει. Μετά τον "Γύρο του Θανάτου" διάβασα κι άλλα από τα βιβλία του, έτσι, για να σιγουρευτώ γι'  αυτό που ένιωσα, να κρίνω με βεβαιότητα πως το συναίσθημα που μου άφηνε η γραφή του δεν ήταν ούτε επιφανειακό μα ούτε και περαστικό...

Ο Γύρος του Θανάτου αφορά την ιστορία του Αριστείδη Παγκρατίδη. Θα τον έχετε, ίσως, ακουστά. Καταδικάστηκε σε θάνατο ως άτομο επικίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια και στις 16 Φεβρουαρίου του 1968 εκτελέστηκε στον τόπο που -θεωρείται- ότι εγκλημάτισε, στο δάσος του Σέιχ Σου, στη Θεσσαλονίκη.

Διαβάστε Περισσότερα

Έτσι που λες...

Σάββατο 8 Ιανουαρίου 2022

 


Έτσι που λες. Αποτραβήχτηκα πάλι στα ιδιαίτερα διαμερίσματά μου, εδώ είναι το κονάκι μου, εδώ βρίσκονται χτισμένα, νοερά, τα δικά μου ντουβάρια. Κι αποτραβιέμαι εδώ σαν νιώθω πως βάλλομαι. Όταν νιώσω πως ξανοίχτηκα πολύ και δεν βρίσκω πού να πιαστώ κι από πού να κρατηθώ για να συνεχίσω να επιπλέω. Για να μην σπάσω. 

Γράφω. Γράφω, ναι, χιλιάδες λέξεις, μέρα νύχτα, άλλες πλημμυρίζουν τα χαρτιά που έχω αραδιασμένα στο δωμάτιο και άλλες το κεφάλι μου. Γράφω για να προφτάσω. Μολύβια καλά ξυσμένα και μελάνια που στάζουν κυριαρχούν στα όνειρά μου. Κι άνθρωποι. Πολλοί άνθρωποι, άνθρωποι που, συνήθως,  φεύγουν. Να προφτάσω ν' αφήσω και για εκείνους μια λέξη, προτού η αίσθηση σβήσει.

Μια μέρα, να με θυμηθείς.

Μα θα έχω φύγει τότε, οπότε, τί νόημα θα έχει;

Διαβάστε Περισσότερα

Απογραφή

Τρίτη 4 Ιανουαρίου 2022

 



Έβαλες άμμο. Μέτρησες

τον χρόνο μέτρησες που άφησες πίσω

καρφιά, πέτρες, λόγια

τα υλικά δόμησης που έδωσες

βιαστικά και δίχως αποδείξεις


μέρες που μέτρησαν χρόνια

πλεονάζοντας.

Για να έχουν περίσσευμα, έλεγες, 

και το απόθεμα λιγόστευε,

η ζωή δεν καρτερούσε 

μόνο κατέγραφε, 

για την απογραφή να έχει 

δεδομένα.


Στο τέλος, η αγάπη βγήκε 

σ' έλλειψη,

επειδή τη χάριζες 

ξεχνώντας σημειώσεις να κρατήσεις,

Ποιος, που, πότε

σημάδι της κάπου

ν' αφήσεις.


Η πρακτικότης ήταν πάντοτε 

αυτό που, μαθηματικά, 

σου διέφευγε.


© Λία Νικολάου - 2/1/22

[Photo by Jr Korpa on Unsplash]
Διαβάστε Περισσότερα

Μία λεσβιακή ιστορία και το παράδοξο του Χρόνου

Σάββατο 1 Ιανουαρίου 2022

Λίγο πριν το μεσημέρι, λαβαίνω ένα μέηλ από έναν άνθρωπο που εκτιμώ βαθιά. Μου είχε στείλει τον σύνδεσμο από τη νέα ανάρτηση του blog του. Ο τίτλος είναι " Όχι στην Πρωτοχρονιά", κι εγώ τρελαίνομαι να διαβάζω για νέες θεωρίες συνωμοσίας. Μπαίνω, διαβάζω και σκέφτομαι το πόσο δίκιο έχει για όλα τα σχετικά με τον Χρόνο θέματα που έχουμε εφεύρει· γιορτές κυρίως καταναλωτικές που μας προτρέπουν ν' αγοράζουμε πράγματα που στην ουσία δεν χρειαζόμαστε στην προσπάθεια να ξεγελάσουμε τον εαυτό μας πως είμαστε ευτυχείς, φέρνοντας ωστόσο συνήθως τα αντίθετα αποτελέσματα. Και καθώς διαβάζω κολλάει ο εγκέφαλος στο παράδοξο του Χρόνου. Και δεν σκέφτομαι τίποτε άλλο από εκείνη την ώρα. 

Διαβάστε Περισσότερα

Απολογισμός 2021

Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2021

 


28 Δεκεμβρίου, 2021

Λέμε πως ο χρόνος εκπνέει, μα εγώ πιστεύω πως απλά κρατάει την ανάσα του. Σαν κάποια παιδιά που αρνούνται να κατεβάσουν τις μπουκιές τους και τις μαζεύουν στο στόμα μέχρι που πια δεν χωράνε ούτε κατεβαίνουν. Θα μας φτύσει κι αυτός ο χρόνος· επίμονα παραμπουκωμένος, φορτωμένος με κάθε τι χρήσιμο και άχρηστο που στοιβάξαμε στις πλάτες του. Το 2021, όπου να' ναι ξεμπουκώνει...

Διαβάστε Περισσότερα